Görsel İletişim Tasarımı

“Grafik tasarım” olarak biliniyor. Artık “Görsel İletişim Tasarımı” olarak anılıyor. Çoğunlukla reklam amaçlı olarak sunulan ürün ya da hizmetlerin tanıtımı daha az olarak sosyal hizmet, kurumsal bilgilendirme gibi amaçlara hizmet ediyor.

Görüleni kelimelerle anlatmak zordur. Herkes gördüğünü bir başka anlatır. Bir şeyin ya da yerin nasıl göründüğünü birinden dinlemek çok başkadır, görmek çok başka. Görmek karmaşık bir işlevdir. Duyusal ve duygusal yanı çok güçlüdür. Kelimeler beyinde başka bir yerde algılanır, görsellik başka bir yerde. Bu nedenle iletişimin görselliği çok şey ifade eder ve kelimelerin çok ötesindedir.

İnsanlar okumaktan çok izlemeyi tercih ediyor. Bu nedenle kitap, gazete okumak her zaman daha azdır. İnsanların çoğunluğu tv izlerdi. Artık gazete yok. İnternet yeni mecra ve iletişim ağırlıkla internete kaymış durumda. Her türlü habere anında erişmek mümkün. Dünyanın her yeri ile anında haberleşmek mümkün.

Klasik tv yayınlarının yerini youtube, netflix ya da illegal dizi izleme siteleri gibi istenildiği zaman, istenilen içeriğin izlendiği ortamlar alıyor. Reklamlar da bu platformlara kaymaya başlıyor.

Kişiler, firmalar, kurumlar iletişimlerini basılı malzemeden, online ortama taşıyorlar. Yakın bir gelecekte kağıt kullanımı azalarak yok olacak. Daha şimdiden çocukların büyük bir bölümünün gazete deneyimi yok. Kağıt üzerinde okumayı sevenler için hala alternatifler olacak belki ama ana tüketimin ekran olması kaçınılmaz.

Görsel İletişim Tasarımı çoğunlukla reklam amaçlı yapılıyor. Sosyal hizmet, kamu yararı için yapılan görsel iletişim çalışmaları da reklamın yarattığı dili kullanıyor. Bu nedenle Görsel İletişim Tasarımını ağırlıklı olarak reklam iletişimi olarak düşünülebilir.

Görsel İletişim ekrana kayınca ve ekranın olanakları gereği hareketli görüntü tasarımı fazlaca öne çıkıyor. Yakın geçmişte ekran üzeri görsel iletişim sadece tv’ler ile sınırlı iken bugün herkesin iletişimi ekran üzerinden gerçekleşiyor. Yani eskiden çok az sayıda tasarımcı hareketli görüntü tasarımı yaparken, bugün herkes hareketli görüntü tasarımı yapmaya mecbur kalıyor. Bu durumda okullardaki eğitimin ağırlıklı olarak dijital yayıncılığa, ekran tasarımına ve hareketli görüntü tasarımına kayması zorunlu bir hal alıyor.

Artık geri dönüş mümkün değil. Kağıt üzeri tüketimin yok olması ve sadece ekranların kalması kaçınılmaz.